Τρίτη, 8 Οκτωβρίου 2013

#6


Η μιζέρια είναι ο θάνατος της κάθε ιδέας.Συγγραφικά ένας μίζερος (δες κι εμένα) είναι νεκρός.Μια μίζερη σχέση είναι νεκρή.Η μιζέρια είναι το μαχαίρι που τσιμπάει την αριστερή σου θηλή.
Στον αντίποδα είναι μια κατάθλιψη.Ένας καλός λόγος να είσαι χάλια,σπρώχνει το μαχαίρι βαθιά στη καρδιά.Είναι η ώθηση που θα το βυθίσει στη σάρκα,το ξέσκισμα που θα φέρει τη λύτρωση.
Κάποτε καλείσαι να διαλέξεις ανάμεσα σ αυτά τα δύο.Πιο ορθά,αν έχεις μπει εδώ και καιρό στη πρώτη κατάσταση,καλείσαι να διαλέξεις αν θα συνεχίσεις να ανέχεσαι το εκνευριστικό τσιμπηματάκι η αν θα ψάξεις τη λυτρωτική εκείνη δύναμη που θα ξεσκίσει τη σάρκα σου.
Αν δε βρίσκεις ξένα χέρια,κάντο μόνος σου.Σπρώξε και στρίψε.Κάντο αργά.Η ταχύτητα προκαλεί έκπληξη.Αν μπορείς να διαλέξεις ανάμεσα από μία αργή και μια γρήγορη αυτοκτονία,διάλεξε τη πρώτη.Ο πόνος θεραπεύει και γεννά,γιατί δε θα σ αφήσει τελικά να φτάσεις ως το τέλος.
Μερικές φορές ο αυτοτραυματισμός σε γλιτώνει από τη ταπείνωση μιας αυτοκτονίας.Κάποιοι το αποδίδουν στη πολυδιάστατη σχέση,σώματος-ψυχής.
Πόσο άσχημα μπορεί να νιώθεις για το μεγαλείο της ψυχής σου ρε σακάτη;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου